Okul Çağı
Şair: Özel Arabul

DERS1

Atlaslarda tuzlu tuzsuz gölleri
Belletirler uzun değnekleriyle
Sanki karınca yuvası
Daracık kahverengi çizgiler
Sınırlar çiçek açmaz diken içinde
Gemiler geçmiyormuş izinsiz
Paylaşılmış deniz dipleri
Olgun bir dut gibi sallanır başım
Kürsünün gölgesinde

DERS2

Sultanlar girer birden sınıfa
Altın işlikleri
Ve saf ipekten otağlarıyla
Savaş tortusu gibi
Biçilmiş gövdelerin üstünde

DERS3

Birbirimize bakarız bütün çocuklar
Saçlarımızdan yakalarımızdan
Dökülür aşağıya sayılar
Kırık bir doğru gibi parmaklarımız

ÇOCUK

Hiç sormadım gelmiyor aklımıza
Babam neden kullanmaz ürettiğini
Niye ürkütür onu çarşılar
Sesi de benzemiyor başkalarına
Eski bir top gibi düşer yüreğim
Koşamam çayır kuşlarıyla
Hepinizden daha yorgunum şimdi