Hayatımı Düşündüm, Oktay Rifat Horozcu
Beni deli mi edeceksin İstanbul
Dilini tut biraz, hem hatırlatma
Akşam karanlığında düşündüğüm yeter
Ölmüş anamı, hasta karımı
Karım daha dün girdi hayatıma
Bugün herkesten çok bana yakın
Ne Melih ne Cahit işte yalnızım
Tenha iskelesinde Üsküdar’ın
Binsem bir vapura da açılsam
Beşiktaş mı olur, Ortaköy mü olur
Kadıköy baştanbaşa çocukluğum
Kuzguncuk’u içim götürmüyor
Ben böyle adam değildim
Boynum büküldü doğrusu
Hayatımı düşündüm deniz kenarında
On sekiz mart cuma gecesi