Skolastik felsefede varlıkların özleri sayılan genel idealar. Geneller, evrenseller ve genel kavramlar deyimleriyle anlamdaştır. Tümeller terimi, Orta Çağ’ın en büyük felsefesel kavgasına (gerçekçilerle adcılar arasındaki kavga) ve skolastiğin temellerini sarsmaya neden olmuş bir terimdir. Platon, idea’ların, nesnelerin özleri olduğunu, nesnelerden önce ve nesnelerin dışında var bulunduğunu, nesnelerden ayrı ve nesnel bir varlık taşıdıklarını ileri sürmüştü. Orta Çağ’ın skolastik Hıristiyan felsefesinde Platon’un bu görüşünü sürdürenlere gerçekçiler (çünkü idea’ların gerçek varlıklar olduklarını söylüyorlardı), Platon’un bu görüşüne karşı çıkanlara adcılar (çünkü idea’ların gerçek olmayıp birer addan ibaret bulunduğunu söylüyorlardı) denir.

Bunların arasındaki kavga skolastiğin temellerini sarsmış ve çöküşünün ön koşullarını hazırlamıştır, çünkü tümeller gerçek sayılmazsa başta tanrı kavramı olmak üzere dinsel dogmaların hiçbir gerçeklikleri kalmaz. Gerçek teriminin bu Platoncu ters anlamının kaynağı, Elea öğretisidir. Varlık ve varoluş kavramları arasındaki ünlü idealist ayrım da aynı kaynaktan türemiştir.