Önsözün Tanımı
Eserin niçin ve ne amaçla yazıldığını belirtmek için kitabın başına eklenen yazıdır. Bu bölümde yazar ya kitabın özetini verir veya hangi nedenle yazdığını açıklar.
Eskiden, “sebeb-i telif-i kitab” (kitabın yazılışının sebebi) sözü kullanılırdı. Tanzimat’tan sonra edebiyatçılar, mukaddeme başlığı altında yazdıkları önsözlerde edebiyat anlayışlarını belirleyici açıklamalar yaptı. Namık Kemal’in celaleddin harzemşah, recaizade mahmud ekrem’in zemzeme, abdülhak hamid tarhan’ın makber mukaddemeleri bunlardandır.

Önsöz Özellikleri
  • Önsöz bir eserdeki kapı niteliğindedir. Okur bu kapıyı aralar ve beğenisine göre eserin devamını okur, ancak amaçsız bir önsöz olursa bu metin okuru kendisinden uzaklaştırabilir. Bu nedenle önsöz dikkat ve ilgi çekici olmalıdır.
  • Önsöz yazarken yazar öncelikle okura içerik hakkında bilgi vermelidir. Eserin kısaca ne hakkında olduğu, hangi amaçla yazıldığı bir paragrafta anlatılır ancak bu çok uzun olmamalıdır. Eğer olması gerekenden fazla bilgi içerirse eserin içeriğine olan merak azalır böylelikle önsöz amacının dışında bir çalışma olur.
  • ​Yazar önsözde genele hitap eden bir üslup kullanmalıdır; bu anlaşılırlığı kolaylaştırır.
  • Eserin fikrinin nasıl ortaya çıktığı hakkında, fikir ve yazım aşaması da önsözde yer alabilir. Yazarın o eseri kaleme alırken nelerden etkilendiği olaylar ve kişiler, metni şekillendiren unsurlara önsözde yer verilebilir.
  • Önsözde yazar yazım ve noktalamaya dikkat etmeli, yazım yanlışlığına düşmemelidir çünkü okuru ilk karşılayan metin o olduğundan olumsuz bir izlenim yaratabilir.
  • Yazar metnini sonlandırırken kitap hakkında detaylı içerik sunmadan merak ettirici bir üslupla yazısına son vermelidir.
  • Önsözün son cümleleri yazarın teşekkür ettiği veya edeceği isimleri içerebilir. Bu liste fazla uzun olmamalıdır.