Edebiyat tarihçisi, yazar. İstanbul’da doğdu. Emin Paşa’nın oğludur. Özel öğrenim görerek yetişti. Mekteb-i Mülkiye’den rahatsızlığı sebebiyle ayrıldı. Bir müddet Mekteb-i Hukuk’a devam etti. Meşhur hocalardan Arapça, müzik, tefsir, hadis, Farsça ve Fransızca öğrendi. Çeşitli memurluklarda bulundu, islâm Eserleri Müzesi Müdürlüğünden emekli oldu (1935). Emeklilikten sonra da devletin kültür komisyonlarında çalıştı. Milletlerarası kongrelere katıldı, İstanbul’da Öldü. Merkez Efendi Mezarlığına gömüldü.
Biyografiler, edebiyat, bibliyografya, tarih konularında pek çok eser verdi. Divan şiirinin son ustalarının dîvanlarını neşretti. Şiir ve hikâyeleri de vardır.
Eserlerinden bâzıları:
1. Kemâlü’l-hikme (Hersekli Ârff Hikmet Bey’in hayatı, 1911), 2. Son Asır Türk Şâirleri (1930-1942, 2. basım 1970), 3. Osmanlı Devrinde Son Sadrazamlar (1940-1953,1969), 4. Son Hattatlar (1955,1970), 5. Hos Sadâ (195. 6. Dîvân-ı Yahya (191, 7. Divan-ı Hikmet (Hersekli A. Hikmet’ln hayatı, şiirleri, 191, 8. Divan-ı Galib (Leskofçalı Gallb’ln hayatı, şiirleri, 1919), 9. Menakıb-ı Hünerverân (Alî’anin aynı İsimli eserinin metni ve müellifin hayatı, 1926), 10. Tuhfe-i Hattatın (Metin ve eserin yazar S. Sadeddin Efendi’nin hayatı, 1928; 1955; 1970). Yazarın gazetelerde tefrika edilen hikayeleri de vardır.