Fillerin ölüm zamanı da çok ibretlidir. Filler ölmeden önce ölecekleri zamanı hissederler ve acı çığlıklar atarak, yakındaki bir mağaraya doğru yola çıkarlar.

O çığlığı duyan civardaki filler de mağaranın ağzında toplanır. Her biriyle vedâlaşıp, âdeta "helâllik" alan fil, kendi ailesiyle baş başa kalır. Başlarını ve kuyruklarını birbirine sürterek, gözlerinden yaş dökerler.

Sonra arkasına bakmadan ağır ve vakur adımlarla mağaraya yönelen fili, ailesinden birisi veya çocukları takip etmek istediği zaman diğer filler mâni olur. Mağaraya tek başına giren fil, içeride bir kere daha feryad ettikten sonra canını verir.

Son feryadı işiten filler kısa sürede bıraktıkları yerden hayatlarına geri dönerler.

Bu olayı hayret ve merakla izleyen gazeteci ve araştırmacılar, filler dağılır dağılmaz mağaraya girdiklerinde ölen filin cesediyle karşılaşırlar.