Birçok kedinin aslında sürekli yaşadığı bir sorun, bıyık stresi.

Bizimle yaşayan evcil kedilerimiz artık yemeğini her zaman olduğu gibi dışarıda börtü böcek, kemirgen avlayarak değil bizim zorunlu olarak koyduğumuz, şeklini kendi zevkimize göre belirlediğimiz kaplardan yemek zorundalar.

Kedi bıyığı hakkında çok mit vardır, örneğin bıyıkları olmayan kedinin denge kuramayacağı, yuvarlanacağı bunlardan biri fakat bunun mit olması, kedilerin bıyıklarının fonksiyonel olmadığı anlamına gelmiyor.

Kedi bıyıkları bir nevi dokunsal organdır. Diğer kıllardan farklı olarak daha sert, kalın ve köklerinin etrafı sinir ağı (sensör görevi) ile çevrilmiştir. Kedi bıyıklarını bir objeye sürterek veya sıfır ışık altında tünelde yürürken, tünele yakınlığını ve tünel duvarının dokusunu algılayarak aslında nerede olduğunu anlayabilir. Aynı zamanda hafif yapısı ile hava akımındaki küçük değişimleri hisseder, kendini tehlikelerden korur.

Çok hassas sensör görevi gören bıyıklar, su içme ve yemek yeme sırasında kabın kenarlarına değebilir, çok derin bir kaptan ıslak mama yiyen kedilerde ise bıyıkların üzerini kirlenebilir. Bıyıkların ne kadar önemli bir duyu işlevi gördüğünden bahsetmiştim, şimdi kendinizi paranoyak biri yerine koyun, dışarda yemek yerken gözlerinizi kapattığınızı veya kulaklarınızı tıkadığınızı düşünün. İşte bu kadar önemli.

Bıyık Stresinin Belirtileri
– Mamaya pati atıp kabından çıkarıp yerde yemek,
– Mama kabının yanında kazma hareketi,
– Mama kabının yanında oturup aç gibi davranmak,
– Kapta hala mama olduğu halde (genellikle kabın ortası boş, yanlarda mama kalmıştır) ısrarla mama istemek.