Yıllar geçti üstünden
ve acılar geçti tonla üstümden, ezildim.
Oysa ben hala numaramı bile değiştirmedim
belki hala ezberindedir
ya da yanlışlıkla ararsın diye ne bileyim işte
hala aynı yoldan geçiyorum mesela
hiçbir yere gitmezken üstelik
olur ya karşılaşırız elimi ilk tuttuğun o kaldırımda diye.
Hala en sevdiğín renk mavi mi
artık ben de maviyi çok seviyorum
bu karşılaşmamız için bir ihtimalim olabilir mi sence?

Aklım almıyor hala
düşündükçe aklım ağlıyor
nasıl bir yalandı o,
nasıl bir aldanıştı benim ki inan bilmiyorum
bilmiyorum daha kaç yüz bin kere düşecek aklıma gülüşün
ve inan bilmiyorum kaç trilyon kere ölmeme sebep olacak yaşananlar.

Yaşananlar dedim de,
ne acıydı;
ne imkansız,
ama ne kadar gerçektik biz
verdíği acı yaşananların
yaşanamayanların
yaşanamayacakların
ne acıydı..

Seni her şeye rağmen sevdiğim gerçeği,
başkalarında seni arıyor olmamın acizliği,
içimde baş köşede oturan anılara fazla misafir perver davranıyor olmam;
hepsi,
bunlar,
geçecek mi sahi?

Peki sen hala unutuyor musun beni
unuttun mu yoksa?
Umut muydun vadesi dolmuş hayatıma
kaç yıl ederdi bir bakışın
ki bilmiyorum kaç asır etti yalanın..
Biz ne kadar yalansak bir o kadar gerçektik değil mi?
Sen sevebildin mi başkasını,
yapma!

Hadi gel son bir kez geç otur o parkın tenha köşesinde ki banka.
Mavi bir yağmur yağar belki üstümüze.

Gamze Gedik