İnsan korkuları yüzünden tam teslim olamıyor sevgiye.
Çok seversin ama bazen korkuların sevginin önüne geçer.
"Ya o da beni çok sevmezse,
Üzülürsem,
Yanarsam?"
diye bir sürü soru kemirir beynini...
Düşünceler yorar kalbini...
Sen yoruldukça, üzüldükçe;
Üzersin farkında olmadan...
Bu da bencilliğin olur.
Aslında korkmak biraz da bencilliktir.
İnsan severken hiç bir şey düşünmemeli aslında sevdiğinden başka.
Yanmaktan korkmamalı;
Yakmaktan korkmalı,
Üzmekten korkmalı,
Kaybetmekten korkmalı esas.
Eğer yanmaktan korkarsan, yakarsın da...
Bencilliğin sevginin önüne geçer.
Sevgi karşılıksızdır.
Severken karşılık beklemeden sevmeli;
"Ben bu kadar seviyorum,
O da beni o kadar seviyor mu?"
gibi düşünceler sevgiye ölçü biçmek olur.
Sevginin ölçüsü olmaz!
Unutma kalbim;
Ölçüsüz Sev,
Sadece Sev...

~ Zeze ~
16.09.2020