Bir adam sevdim canımı yaktı sevdası
Hiç benim olmadı, benimmiş gibi sevdim
Biraz umursamazdı söylemezdi isteklerini.
Kahrolsa aşkından uykuları kaçsa geceleri,
Ben bilmezdim....
Utanırdı bazen hatalarından utancından gelmezdi.
Ne yetti varlığı ne çekip gidebildim.
Umutlarım gibi temizdi düşleri,
Elbet istekleri elbette o da hayal kurardı,
Sadece hiçbirini yapamadı.
Ne yardan ne serden vazgeçti.
Adı gibi büyük bir denizdi,
Çok yüksek bir tepeden bıraktım kendimi sularına,
Bir batıp, bir çıktım maviliğinde
Bazen sakin bir limanda bazen fırtınada
Üstümden geçen dalgalar gibiydi.
Bir adam sevdim,
Bir yaz günüydü sessizce sarıldım sohbetine,
Kendinden emin güvenliydi.
Kalbini gördüm birgün şaşırdım.
O bu adam değildi.
Birçoklarına kırgındı duvarlar koymuştu önüne
Kimse yürüyüp geçmesin, görmesin onu diye.
Bir adam sevdim kızınca çıkıp giderdi birden,
Arkasından ağlardım o hiç bilmezdi.
Bir kaç duble rakısı vardı,
Hayır o da Allahtan vardı
Yoksa hiç öğrenemezdim beni sevdiğini,
Ayıkken olmazdı yüreğini açacak cesareti.
Anlayacağınız dostlar,
Ben hiç benim olmayan bir adam sevdim,
Sanki benimmiş gibi....!

~Candan Ünal