Öpünce geçmeyecek yaralar açıyorsun kalbimde.
Kirpiklerimden düşüyorsun bu gece.
Canımı acıtıyorsun ama farkında değilsin.
Belki de farkındasındır, bu daha acı olur.
En çok kullandığım söz “neyse” oldu bu sıralar.
Sen şimdi gittin ya, neyse.
‘Biz’leşiyorken ‘herkes’leşip gittin ya, neyse.
İlk konuşmamız şiirlerdi seninle.
Sana ‘gitmeyeceksin öyle değil mi’ diye sorduğumda
‘Şiirle geldik birbirimize giden şiir olur’ demiştin.
Şiir oldun.
Şiir olsun sana…

Alıntı..