Bazen insan ne yapması gerektiğini bilemiyor; ne söylemesi ya da nasıl davranması gerektiğini…

Bazen nerede durması gerektiğini bilemediği gibi, ne yana gitmesi gerektiğini de kestiremiyor. Bir yol ayrımı ve öylece kalıyor.

“Zamana bırakayım bari elbet bir şeyler yoluna girer,” diyorsun ama canın yanarken zaman da geçmiyor bir daha üzülüyorsun. Bazen öyle anlar oluyor ki bir süre sonra yorulduğunu hissediyorsun.

Ama en kötüsü de bunu artık kendinden de saklayamıyorsun. İyi ya da kötü olan biten ne varsa kabulleniyor; “Ey dünya kapat ışıkları biraz sessizlik lütfen” diyorsun.