Akla ve fikre ya da gerçekliğe yakın olmayan daha çok hayal etmesi zevk veren şeyler üzerinde karar ve inanç oluşturmaya hüsnükuruntu denir.

Türk Dil Kurumu’na göre herhangi bir durumu safça kendinden yana iyiye yorma anlamına gelen hüsnükuruntu, inanç ile arzu arasındaki çatışmaları çözümlemenin bir ürünü olarak karşımıza çıkar.

Hüsnükuruntuyu birçok farklı bilim dalı inceler. Ancak en yaygın olanı bir düşünceyi ortaya koyarken ya da anlamaya çalışırken yapılan yanlış çıkarsama olarak bilinen safsatadır.

ARZULU GÖRME, FANTESİ DÖNGÜSÜ
Buna göre hüsnükuruntu en yakın tabir olarak arzulu görme kavramı ile ilişkilidir.

Bazı psikologlar olumlu düşünmenin davranışları olumlu etkileyeceğine ve dolayısıyla daha iyi sonuçlar getireceğine inanırken, İngiliz yazar Christopher Booker’a göre hüsnükuruntu tam anlamıyla bir fantezi döngüsüdür.

“BİR SÜRE HER ŞEY YOLUNDA GİDİYOR GÖRÜNEBİLİR”
Booker, bu durumu şöyle özetler:

“Hüsnükuruntu bir fantezi döngüsüdür. Kişisel yaşamlarda, siyasette, tarihte ve öykü anlatıcılığında sık sık karşılaşılan bir örüntü. Bilmeden hüsnükuruntunun etkisi ile bir eyleme giriştiğimizde bir süre için her şey yolunda gidiyor görünebilir, ‘rüya evresi’ diyebileceğimiz bir dönemde. Ama bu hayal ürünü hiçbir zaman gerçeklikle bağdaşmayacağı için olaylar kötüye gittikçe bir ‘hüsran evresi’ne dönüşür ve fanteziyi mevcut tutmak için daha kararlı bir çabayı tetikler. Gerçeklik zorlamaya başladıkça artık her şeyin kötüye gittiği ‘kabus evresi’ne dönüşür ve fantezi sonunda çökünce de ‘gerçekliğe infilak’ ile doruğa çıkar.”