Ne denmeli bilemiyorum ama hiç daha önceden bu kadar uzun süre sessiz kaldığımı ve sustuğumu hatırlamıyorum. Halimi açıklayabileceğim tek bir kelime bile yok.

Birazcık olsun anlaşılmak için bunca üzüntüye, yıpranmaya, hırpalanmaya gerek var mıydı sahiden?

Bu saatten sonra olanlara üzülecek değilim. Gelirsiniz, gidersiniz, sevmezsiniz.

Ve tekrar dedim:

“Senin senden başka kimsen yok.”