Yeteneğini, bilgisini düzenli bir çalışma yöntemiyle birleştiren Bakî daha on dokuz yaşındayken usta bir ozan olduğunu kanıtlamıştı. Yaşamı Osmanlı Devletinin görkemli çağında geçen ozanın kaygısız, eğlenceli günlerinin izleri, şiirlerine de yansımıştır. Engin bir din bilgisi olmasına karşın, geleneğe uymayarak dinsel konulardan uzak kalan Bakînin şiirlerinin özünü, yaşamın güzellikleri ile bu güzellikleri yitirme duygusu oluşturur. Saray çevresinde konuşulan dili, büyük bir ustalıkla kullandığı aruz vezniyle kaynaştırmayı bilmiş, sözcükleri, dilin doğal yapısını zorlamadan dizeler içinde eritmede başarılı olmuştur. Şiirlerinde coşkunluğa yer vermeyen, durgun ve sessiz bir söyleyişin güzelliğini yakalayan Bakî'ye verilen Sultan-üş-Şuara takma adı, güçlü üslubunun, incelikli imge gücünün yanı sıra, bir bakıma, dile olan egemenliğinden kaynaklanır.

Kasideler de yazmış olan ozanın, Divanının büyük bölümünü ses ve söz oyunlarıyla bezediği gazeller oluşturur. Divan edebiyatının en güçlü temsilcilerinden biri olan Bakî, kendinden sonra gelen birçok ozanı etkilemiştir. Divan dışında arapçadan yaptığı çeşitli çevirileri vardır.