Seni ne zaman düşünsem;
Bir bebek annesinin göğsündedir
Süt kokuyordur zaman
Seni ne zaman düşünsem
Eğilmiş nehirler deniz olur
Dalgın güller hüzünden kaldırır başını
Seni ne zaman düşünsem
Camların buğusunda bir kent kurulur
Aynı çatı altında oluruz birden
Seni ne zaman düşünsem
Sen çiçekler sularsın
Mevsim ilk yaz olur
Seni ne zaman düşünsem
Şiirler sancılanır
Sayfalarda şiirler doğurur şairler.

—Seçil Oğuz