Üç günlük dünya değil mi yaşadığımız.
Birini çektiklerimize saysak yani dünümüz.
Birini sevdiklerimize saysak yani bugünümüz.
Ve birini de beklentilerimize saysak yani yarınımız.
Dünümüz İMTİHAN, Bugünümüz ŞÜKÜR, Yarınımıza da YA NASİP desek olmaz mı?
Neyi paylaşamadık ki.
Bir Nefes değil mi bedelsiz olan şu dünya da.
Diğerleri boş, diğerleri gelip geçici.
O halde niye hep daha fazlası içindir.
Bu hırs, bu çaba.
Yaradan isteyince bedelsiz olan o nefesi almayacak mı bizden.
Bunu bilmez, bunu düşünmez misiniz hiç.
O emanet nefesi verene kadar yaşasak.