Seni ne zaman düşünsem;

Bir bebek annesinin göğsündedir

Süt kokuyordur zaman

Seni ne zaman düşünsem

Eğilmiş nehirler deniz olur

Dalgın güller hüzünden kaldırır başını

Seni ne zaman düşünsem

Camların buğusunda bir kent kurulur

Aynı çatı altında oluruz birden

Seni ne zaman düşünsem

Sen çiçekler sularsın

Mevsim ilk yaz olur

Seni ne zaman düşünsem

Şiirler sancılanır

Sayfalarda şiirler doğurur şairler.


—Seçil Oğuz