İçimde bir sonbahar havasıdır esiyor..
Sokakları dağıtan yapraklar gibi,
Dağıtıyorum biraz ortalığı...
Kafamın içindekiler,
içimdekilere kafa tutuyor!
Biraz kargaşa falan oluyor ama
barışıyorlar sonra,
Kim galip geliyor muamma...
Ruhum çekiliyor köşeye;
Yalnızlığı pek sever,
Biraz da melankoli..
Ya hüzün?
Olmazsa olur mu hazan?
Dertli olduğumdan değil hani,
Sevdiğimden...
Hüzün sevilir mi ki!
Sevilir işte,
Toprak gibi, su gibi...
Herkes sevemez azizim;
Ya kaybolursun,
Ya var olursun...
Ağaç yaprak dökmeden güçlenir mi?

Z.H. / 06.11.2018