Hârise şanlı Bedir çenginde kâfirler tarafından öldürülmüştü. Bir gün onun annesi Kâinatın Efendisinin mü-bârek huzuruna geldi:

— Ey Allahın Resûlü, dedi, Harise’nin hâlinden bana haber vermez misiniz. Ona Bedir günü serseri bir ok dokunarak öldürülmüştü. Eğer oğlum Cennet”te ise, bu acıya sabrederim. Cennet”te değilse ona gücüm yettiği miktar ağlamağa çalışırım…

Ebedi Hayat Müjdecisi buyurdular ki:

— Ey Hârise”nin anası, sana şanlı bir haber vereyim!…

Kadın sevincinden kanatlı kuşlar gibi çırpınıyordu

__ Nedir o şanlı haber, ey Allahın Resûlü?

Rahmet Peygamber dediler ki:

— Cennette bir çok yüksek dereceler vardır; oğlun muhakkak bunlardan Firdevs-i A”lâ denilen yüksek dereceye erişti… Artık müsterih ol!…

Hârise”nin annesinin kara gözlü ceylânlar misâli naz ve safa ile başmı salladığı görüldü. Saâdetinden uçacak gibi olmuştu:

— İyi iyi, yâ Hârise, diyordu, ne mutlu sana!… (‘)