Cömertliği dillere destan olan Hâtem”e bir gün dediler ki:

— Ey cömert kişi, senden daha cömert kimseyi gördün mü?

Hâtem:

— Evet, dedi, gördüm… Bir gün öksüz bir çocuğun evine misafir olmuştum. 15 koyunu vardı. Hemen birini kesti, pişirerek önüme getirdi. Kebabın bir parçası hoşuma gitti. «Koyunun bu parçası pek tatlıdır» dedim. Çocuk dışarı çıktı… Bütün koyunlarmı tek tek kesmiş, hoşuma giden yerlerini pişirmiş, tekrar önüme getirmişti. Ben bu hâle vâkıf değildim. Atıma binmek üzere dışan çıktığım zaman, evin dışında birçok kan gördüm. Merak edip sordum:

— Bu kanlar da ne böyle?

— Bilmiyor musun? dediler, çocuk senin için koyun-lannın tamamını feda etti…

Onu ayıplayarak:

— Ey çocuğum, dedim, niçin böyle yaptın?

Çocuk bir âhu gibi bana bakıp dedi ki:

— Nasıl olur, ben senin hoşuna giden bir şeye mâlik olayım da, onda kıskauç davranayım? Bu, araplar arasm-da çirkin huylulük olur!…

— Peki, ey Hâtem, dediler; bu ikramın karşısında sen ne verdin?

— Üç yüz baş kızıl tüylü deve ile 500 koyun verdim…

— O halde sen daha cömertsin!…

— Hayır!… O çocuk nesi varsa verdi. Halbuki ben, birçok varlıklarımın ancak bir kısmım verdim…

Ey insan! Kerem yolunu tut, adının iyiler defterinde olmasını istersen cihan toprağına iyilik tohumu at…