Ben bir bela çiceğiyim. Kaldırım taşları arasıdır evim. Güzel kokarım. Beklemezdiniz orada güzel kokmamı. Zaten belaya öyle bulaştırırım.

Ne kadar koparılsam da köklerimden yeniden bittim. Kokum güzelleşti. Belam arttı. Tanrının lütfu da kahrı da ben oldum bazen.

Suç ellerinizin? Kokmamak elimde mi sandınız?

Dikenlerim yok diye ellerinize meylederim mi sandınız?

Ah dost görünüp canımı yakan el'ler, hem yıkıla hem yanasınız!