Bankalar çok uyanık.
İşe başlar başlamaz, banka hesabınız varsa size zaten direk kart satmaya çalışıyorlar.
Bana 6bin TL limitli kart tanımlamışlardı seneler önce. Kızdım, bana mı sordunuz dedim. Kabul etmedim, gelmeden iptal ettirdim.
Defalarca aradılar, her aradıklarında fırça attım.
Arada bir yokluyorlar ama eskisi gibi ısrar etmiyorlar.
Gerek yok, ihtiyacım kadar almak en güzeli. Hem öyle önümde ödenecek borçlarımın birikmesini hiç sevmem. Borcum olmayacak.
Borç yiğidin kamçısı diyenlerde, doğru dememişler.
O yiğitliği nedense bir gün borçları ödeyememeye başlayınca göremiyorsun. İnsanların yuvası yıkılıyor borçlar yüzünden.
Onun tam tersi, sevdiğim bir atasözü var; "Hesapsız kasabın elinde kalır masat" diye. Hesabını bileceksin.
Kredi kartsız kendimi daha özgür hissediyorum ben.