Ve bir gün anladım insanları olumlu ve olumsuz taraflarıyla kabullenmedikçe sevmeyi ve sevilmeyi asla…

Öğrenemeyeceğiz bütün bir hayatı başkalarını eleştirmekle heba edeceğiz…

Testimiz pozitif değil ama biz de hiçbir şeyden tat almıyoruz…

Kalbimizi dünya denen o çorak topraklara o kadar çok gömmüşüz ki filizlenemiyor ne yaparsak yapalım…

Sadece bana özel yapılan davranıslar aklımı basımdan alıyor sanane benden diyeninde aklı bende benim kalbimin aklı ondaydı fark edemedi bir türlü…

Kaç yaşına gelirsem geleyim çok ağlama olayını asla aşamıyorum bunada eyvallah…!