Pandemi falan derken, hazır berbere gitmek sıkıntı derken, uzatayım ulan şu saçlarımı demiştim. Ha keza uzadı da.

Aha böyle olmuştu;



Gerçi bundan biraz daha uzundu. Ama bir süre sonra sıtkım sıyrıldı ve sıkmaya başlamıştı. İşin ilginci, yıllar önce saçlarım belime kadar gelirdi. Rapunzel gibi dolaşırdım : Çok da severdim. Sanırsam bazı şeyler yaş ilerleyince veya zaman değişince değişiyor.

Neyse, baktım sinek avlayan bir berber var. Film seti gibi duruyor. Kimsecikler yok . Bastım kapıya tekmeyi, ulan iyisin, bak ben geldim, biraz oyalan kereta seni dedim ve aga vur 5 numaraya, daldır makineyi dedim .

Ve böyle oldum ;




İşin komik kısmı, ben askere giderken bile saçımı bu kadar kısa kestirmemiştim . Komutanlar söylenip dururdu.

Bir bardak suyla saçımı yıkamak, havluyla iki şekil hareket yapıp, saçları kurutmak epey zevkliymiş.

Yalnız saçlar kısa iken, şunu fark ettim. Hali ile saçlar epey uzunken, bere gibi saçları kaplayan onca kütle varken insan fark etmiyor ama bugün dışarı çıktığımda kafam üşüdü .Hayattımda ilk defa böyle bir duygu yaşadım . Epey şaşırdım hahaa.

Bir süre sonra güneş çıktı. Ulan kafama büyüteç ile güneş tutuyorlar hissettim. Kafam bildiğin pişti. Bulutlar araya girmese, cehennem zebanisi gibi tepemin alev alacağından endişe ettim .

Kel arkadaşları düşündüm sonra veya kafasını kazıtanları. Valla acayip saygı duymaya başladım .

Gören arkadaşların askerlik nereye espirileri yapıyor demeden de edemiyeceğim .