Bazen üzülürüm,
Canım yanar,
Köşeme çekilir, düşünür dururum;
Acılarımı,
Mutluluklarımı,
Canımı yakanları,
Bazen geçmişi,
Bazen de geleceği...
Ağlarım, sızlarım,
Gözümden taşar yaşlarım...
Ama hiçbir zaman isyan etmem!
Derdi veren, dermanını da verir.
Şükrederim...
Velhasıl Kelam!
Fırtınalara rağmen,
Çocuk gibi gülümsemesini de bilirim...
Elhamdülillah!

Z.H. / 2015