Oha resmen 1 sene boyunca yokmuşum.
Onca geçen zamanın benden götürdükleri de oldu bana getirileri de oldu. Ama her şeyi ve herkesi olduğu gibi kabullendim ve olanla yetinmeyi öğrendim. Hayatı tırmalamıyorum artık, bazı verdiğim emeklerin karşılığını alıyorum. Olmak istediğim yerde ve kendimde olmamama rağmen iyi gidiyorum. Taşlar yerine oturmaya başladı. Bense sadece ayak uyduruyorum.
Böyle tutundum hayata işte. Düşeceğim diye düşünmüyorum, tutunduğum kısmına odaklanıyorum.
Bunu da sana bırakayım. Dönüşümün şarkısı da bu olsun mu? Olsun.