Selam günlükçüm!
Eskiden insanları kırmaktan çekinir, insan kaybetmekten de nefret ederdim ama dün sevdiğim bir insanı savunmaya geçiş ve benden hesap soruş ( ona göre açıklama beklentisiymiş) tarzı yüzünden kırdım. Resmen salak gibi mesaj yazıyorsun, git mesaj yazmayı öğren dedim.
Ne ara bu kadar sert oldum insanlara karşı bilmiyorum.

Ama kavga anlarında karşımdakini ciddi derecede rencide ediyor, damarına basıp çileden çıkarıyorum. Geçenlerde de anneme yaptım. Huylu huyundan vazgeçmiyor yani.

Doğa neden bizim sevgilimiz yok diye söyleniyor bazen. Annem diyor ki, sizi alana diyeceğim ki al al al götür senin olsun diyeceğim. Kadın o kadar bıkmış bizden.

Sıla bile bazen evde kalmış kızların diyor. Hem de babamın yanında.
Amaan yav. Valla ben kedili kadın olacağım. Kimseyi çekemiyorum. Normal sohbet bile edince bir erkekle, bir yerden sonra muhabbet kesiliyor. İlerleme olmasın diye sanki.

Kafam çok rahat. Ne zamandır böyleyim, aylar oldu galiba.
En sık konuştuğum oyun arkadaşımı bile dün kırdım bir güzel.

Bu arada ps indirdim. Biraz ps yapacağım.
Yine gelirim çüüzz.