Ne zorumuz varsa, gider ayağın üstüne oturur, uyuştuğunu da anlamayız. Ta ki ayağın üstünden kalktığımız ana kadar. O zaman işte acı gerçekle yüzleşmiş oluruz.
Ayağın üstüne basamama hissi de, sızlamasının yanında cabası. Başımıza gelecekleri bilmemize rağmen, unutur yine otururuz, o da ayrı bir sorun