Gün gelir, hatıralar kalır elinde sadece. Elinde, elle tutulur bir hatıra kalmışsa ne âlâ, şanslısındır. Yoksa zihnine emanet, o güzel hatıralar. Akıl bu, sormaz ki sana bana. Kimini tutar, kimini siler.Hatta dedim ya, elle tutulur bir hatıra varsa şanslısın diye. Ama zihnin yine oynar seninle. Gözün gibi baktığın o hatıraya, bir gün boş gözlerle bakar bulursun kendini. Hatırası silinmiştir. Ama yine de yüreğin el vermez onu atmaya. Saklarsın, zihnine inat. Aklın sana boş işler bunlar dese de, yüreğin hisseder yaşanmışlıkları. Böyle bir yüreğin varsa şayet, işte o zaman şanslısındır aslında. Zihninde silinse de, yüreğin saklar. Sen bilmesen de. Anlam veremesen de, o saklar içinde.

Asıl hatıralarını yüreklere yazanlara selamlar olsun. Çünkü en şanslılar Onlar. İnsan yüreğine yer etmek zordur ya, silinmesi de zordur.
Çünkü aklım bıraksa da çalışmayı yüreğim çalışır. Yüreğim bırakırsa çalışmayı aklım da bırakır..