Hem kızıyorum, hem üzülüyorum.
Biz salağız sanki, keyfimizden takıyorduk maskeyi, keyfimizden misafir istemiyorduk.
O kadar deli cesaretinin fazlası insana sonunda zarar getiriyor işte.
Virüsü geçirmeye gerek yok ki anlamak için, bu kadar hasta olan, ölen keyfi yere mi yaşıyor bunları?
Ölenlerin hiçbiri iki gün sonra mezardan çıkıp canlanmayacak.
Ama anlatamıyorsun işte...
Ancak yakalandıklarında dank ediyor.
O zaman anlıyorlar kırıcı olduklarını.
Bu yüzden hem kızıyorum hem de inanmamış olsalar da hastalanmış olmalarına üzülüyorum.
Normal de hiç de üzülmem kendine dikkat etmeyip bunları bile isteye yaşayana ama annem bu kadar kafasına takmasa.
Körü körüne inancın hastalıktan kurtaracağına inanılmaz ki? Bedene ve sağlığa sahip çıkmak bizim elimizde... Ha eline silah alıp kafana sıkmışsın, ha bile bile kendini hasta etmişsin.
Eden normalde kendine eder ama bu virüs öyle bir şey ki, kendine değil çevrene de zarar veriyor.
Ama çok da düşünemeyeceğim herkesi, önceliğim sevdiklerim.