Üzülmüyorum artık,
Yadırgamıyorum da,
Kötüleri,
Kötülükleri,
Hasedi,
Fesadı!
Eskidendi, çok eskiden...
Umursamıyorum mesela,
Alıştım!
Alıştığım için belki,
Kırılmıyorum.
Güvendiğim dağlara yağan karlar var ya,
Çoktan çığ olup düştü...
Ama üzerime değil;
Güvenime...
Ama ben, benim yine,
Daha az sevemiyorum.
Güvenmek mi?
Yine dibine kadar...
Çünkü kimse için değil,
Kendim için yaşıyorum!

Z.H. / 12.05.2019