Sınırlama Zarfları
Fiillere zaman ve ölçü bakımından sınır getiren zarflardır.

Başlıcaları şunlardır: En erken, ancak, en çok, en az, en fazla, artık, en geç...

Bu para en çok üç ay gider.

Dün ancak iki saat çalışabildim.

Bu kötü alışkanlıklardan artık uzak durmalısın.

“Ancak” ve “yalnız” kelimeleri “sadece” anlamında kullanılıp isme sınır getirirse edat olur. Ayın kelimeler “sadece” anlamında kullanılıp fiile sınırlama getirdiğinde zarf görevini üstlenir. “Ancak, yalnız” kelimeleri “fakat” anlamında kullanılırsa bağlaç olur.

Bu işi ancak Ali yapar (Edat)

Bu para ancak üç ay yeter(Zarf)

Bu hastalığa yalnız iki ay dayanılır (Zarf)

Okula giderim; yalnız derse girmem.(Bağlaç)

Size gelirim; ancak televizyon seyredeceğiz. (Bağlaç)


“Yalnız” kelimesi isim, sıfat ve niteleme zarfı olarak da kullanılır:

O her zaman yalnızdı. (İsim)

Yalnız adam kimseyle konuşmazdı. (Sıfat)

Bu adam şu evde yalnız oturuyor. (Niteleme Zarfı)

NOT : “Artık” kelimesi “bundan sonra” anlamına gelirse zarf olur: Artık size güvenmiyorum. “Artık” kelimesi isim ve sıfat olarak da kullanılabilir.

Ekmek artıkları (İsim)

Artık kumaş (Sıfat)