Tek başına anlamı olmayan, anlamca birbiriyle ilgili eş görevli kelimeleri, söz öbeklerini ve cümleleri biçim ve anlam yönünden bağlayan kelimelere bağlaç denir.


Örnek:

Eve gittim, fakat onu bulamadım. (bağlaç)

Duygu ve düşünce bir olmalıdır.

Ya beni de götür ya sen de gitme.

Annesini de babasına da özlemişti.

Büyüyecek de bana bakacak.


Türkçe’de kullanılan başlıca bağlaçlar şunlardır:


açıkçası

ama

ancak

bile

çünkü

dahi

de

de.....de

demek ki

fakat

gene

gerek...gerek(se)

ha........ha

hâlbuki

hatta

hele

hem

hem de

hem.....hem (de)

ile

ise

ister.....ister(se)

kâh..........kâh

kısacası

ki

lâkin

madem(ki)

nasıl ki

ne var ki

ne yazık ki

ne......ne (de)

nitekim

oysa

oysaki

öyleyse

üstelik

ve

veya

veyahut

ya da

ya....ya (da)

yahut

yalnız

yeter ki

yine

yoksa

zira

öyle ki