Bir ara düşünmüyor değildim ama o fırsatı bulamadım. Aslında bahane değil, hiçbir zaman fırsatın olmaz, o fırsatı kendimizin yaratması lazım da işte.

Bana şiirlerini, yazdıklarını kitap yap diyen arkadaşlarım oldu ama şiirler, karaladıklarım benim gün içinde ki duygularımı yada yaşadıklarımı yansıttığı için düşünmedim hiç.

Ama hayal gücümü kullanarak, kitap yazmak güzel olurdu. Edebiyatı seviyorum
Yalnız günümüzde; alt yapısı olmadan şarkı söyleyenler gibi, kitap çıkaranlarda çok arttı.
Herkes kitap çıkarıyor, önüne gelen kitap yazıyor.
Kitaplarında iki cümle yazıyorlarsa, 5 cümlesi yine ünlü yazarların sözleriyle desteklenmiş cümleler.
Özgünlük bunun neresinde?

Yazarsam üzerinde çok düşünülmüş, uğraşılmış, öylesine olmayan bir kitap yazmak isterim. Okuyanların benim yukarıda düşündüklerimi düşünmesine değil, bir solukta severek okuyabilecekleri bir kitap yazmak isterim. Ama onun içinde tüm her şeyi bir kenara bırakmak lazım. Şu an buna hazır değilim sanırım. Ve maddi olarak da insanı zorlayabilir çünkü hiçbir yayın evi daha ilk kitap çıkaracak birinin kitabını basmaz. Kitabı çoğaltmak için maddi birikim de şart.

Öyle ben kitap çıkarıcam diye kitap çıkarılmadığı için, ilerde belki iyi bir planlama ile düşünebilirim, belki de hayat telaşları fırsat da vermeyebilir.
Olsun ama illa kitap çıkaramasam da, kalemi alıp öylesine yazmak da insanı mutlu ediyor Önemli olan da bu zaten; bir şekilde mutluluğa erişebilmek