Umarım bu kez olur. Yoksa bu çileyi bir kez daha çekemem.
Sakin kafayla düşününce daha iyi anlıyorsun. Benim o şehirde ruhum sıkışıyor kesin.
Her seferinde ateş almaya gelmiş gibi, gidip dönüyorum.
Ben ki gidip hemen dönecektim; gitmenin hakkını sonuna kadar verir, şartları her türlü zorlardım.
Orayı sevdiğimden değil de, hayatımın bir bölümünü orada geçirmiş, anıları orada biriktirmiş olmanın hüznü.
Hem bildiğim, hem yabancısı olduğum şehir.
Değmeyen bir çok kişiye, ömrümün bir bölümünü boşa harcamış olmanın, anıları çöpe atmış olmanın hüznü belki de...
Eskiden her gittiğimde, adım atar atmaz havası bile iyi gelirdi, nefes aldığımı hissederdim. Şimdi tam aksine boğuyor beni.