Martıları, gemileri, denizin mavisini ayrı sevdim..

Güneşin batışı denizin kenarından ayrı bir güzel olur. Doğuşunu ise görmedim hiç, görmediğim nice şeyler gibi.

Ufka dalar, kimselere anlatamadığın yüreğinde ki fırtınaları denizin mavi sularına anlatırsın. Konuşmasanda dinler o seni, anlar.

Dünyaya meydan okuyan bir yapım var, ama bir o kadar da uzaklardan rüzgarın esip getirdiği hasret kokusuna yenik düşen bir de kalbim var.

Söylenilmemiş sözlerin yükünü bırakırsın mavi sulara.

İçine içine akıttığın gözyaşlarını ve hatıraların ağırlığını bırakırsın maviliklerin derinliklerine.

Hani Ahmet Kaya diyordu ya; “Türkü tadında yaşamak isterdim amma, yaşamak ağrısı asıldı boynuma…”