Yine gece…
Saat almış başını gidiyor , ne yelkovanı tutabiliyor insan nede akrebi durdurabiliyor…
Kalan yine acılar oluyor…
Bir bir aydınlanıyor acılar zifiriye…
Biriken korkular ardınsıra getiriyor hayal kırıklıklarını…
......Vücudun aklına aykırı dahada ağırlaşıyor…
Ve gözyaşı kaçınılmaz oluyor…
Kimisinin yanaklarından kimisinin yüreğinden…
Herkes kendi acısın...