Yorgunum, halsizim ve bunlar ruhen de böyle. Sanırım ne yapsam olmayacak. Kime kendim gibi yaklaşsam kaçıp gidecek. İnsanlar yapmacıklığı seviyor. Ağlarken ağlıyorum diyen değil de ya çok iyiyim hayat çok güzel diyeni seviyorlar. Onun için anlaşamıyorum insanlarla. Negatif biri değilim. Türkiye ortalamasına oranla güleryüzlü de biriyim. Fakat ben hiç yorulamaz mıyım? Hiç üzgün olamaz mıyım ben? Olamam sanırım insanların algısı bu yönde. Kusura bakmayın yapmacık olamam ben.