Kışa dönmekte bir sonbahar günü, şehrin bacaları yine ateş püskürmekte, ciğerlerim şehre öfkeli, kudurmuş bir halde kapalı gözlerle tılsımını yitirmiş ömrümü izlerken,bir Ahmet Kaya şarkısına emanet ettim gidişini.

"Evli evine gider, kuşlar yuvaya döner" diyordu,

dönersin belki...

"Caner Yaman"

Ya ben bu kitabı kaç kere okuyacağım daha...