Normalde bilgisayar programlama mezunuyum. Ama o işi yapmadım, bıraktım. Geçen iş yerinde müdürün eşi, çocuğunun daha bebe fotolarının olduğu, vefat eden babasının fotolarının olduğu hdd'den bahsetti. Yapabilir misin dedi, pek tabii dedim.

Yaptım hali ile. İşin piriyiz sonuçta. Hani sevinmelerini geçtim. Ya ne parası dememe rağmen, mağazadan bir ürün alıp, hediye etmelerine de geçtim. Kafama takılan şu oldu. Ya ben bu işi niye devam ettirmedim. Şimdi devam ettirse idim işim de olur, dünya kadar da para kazanırdım.

Ama hayat. İnsanı savuruyor. O zaman ailevi sorunlar hede hödöler girdi. Ben de başka bir yola gireyim dedim ve buradayım.

Bazen yeteneğimin boşa gittiğini düşünüp hayıflansam da, ilginç şekilde pişman da değilim. Nitekim ben seçim bu yolu. Memnunum da.

Tek dileğim, şu sezonluk işin daim olması ama zor gibi. Zaten o yüzden iş başvurusu da yapamıyorum. Hatta sağolsun @Jön TüRk 'ün
yönlendirmesine bile yönelemedim .

Ama 1 - 2 ay sonra bakacağız geç olmazsa .

Yahu içindeki cümle diyor konu ben bildiğin içimdeki romanı yazdım ahaha .

Bayadır foruma girmeyince özlemişim yazmayı .