Umuyorum umuyorum umuyorum sonrası koca bi kambur oluyor. Umma be kızım diyorum. Sonra birgün daha bitiyor. Ne tuhaf…

Gökyüzüne daha çok bakmak daha çok ağaç görmek. Çimenlere uzanmak istiyorum. Belki biraz çıplak ayak toprakta yürümekte buna dahil olabilir. Bu bir istek. Gökyüzünden ummuyorum mesela. Ya da rüzgâr saçlarımı okşasın diye ummuyorum. Başımı kaldırıp baktığımda belki de bir pencerede bir parça umut kapıp göğsüne bastırıyor insan. Tam darılacağım… tavşan dağ meselesi vuruyor alnımdan. Tam işte şurada umacağım. Şimdiye kadar ne aldım ne vereceğim mevzusu oturuyor avuçlarıma.

Sonrası malûm.

Konuşan tüm dilleri susturmak. Avuçlarıma oturanı yüzüme sürmek. Belki uyumak biraz.

Gökyüzündeki işte şu bulutları kanatlara benzettim. Belki uçarım ben de biraz.

Birgün…