“Sen canımın içindesin, canımsa senden habersiz.
Dünya seninle dolu, dünya senden habersiz.
Gönlüm, canım nasıl bulsun seni? Çünkü sen
Tümüyle gönüldesin, gönülse senden habersiz
Senin izin hayalde,hayalin senden nasibi yok
Senin adın dildedir, dilse senden habersiz
İnsanların senden haberi isimledir, izledir
İsme, ize karşılık, hepsi senden habersiz

Künhünün denizinde inci arayanlar,
yakin ve zan vadisinde senden habersiz.
Seni nasıl şerh edip anlatayım? Çünkü sonsuza dek…
şerh senden âcizdir, anlatım senden habersiz.
Cebrail kanadından sinek nasıl habersizse
senden haber veren de senden öyle habersiz.”

Divan, gazel:366, s. 310.
HZ.MEVLANA CELÂLEDDİN-İ RUMİ