Gökyüzü düşünceli bugün; "Yağsam mı, yağmasam mı?" kararsız.
Griye bürünmüş, eser yok maviliğinden. Sanki o da yorgun düşmüş gibi, sükut içinde.

Benim de hiçbir şey yapasım yok şu aralar. Odaklanamıyorum, her şeyi unutuyorum.
Bazen diyorum, kendimi de unutsam nasıl olurdu acaba?
Bu hayatta ki gerçek kimliğimiz, bulunma amacımızı düşünür dururum bazen. İnsanoğlu, sadece çalışmak ve tüketmek için yeryüzüne gelmiş olmamalı.

Bazen, "Kimim ki ben" sorusuyla kendini arayıp duruyorsun,

Sonra sonu gelecek bir dünya da, kim olduğumun ne önemi var diyorum.

Bazen insan bu yüzden en çok "HİÇ" liğe tutunuyor...

Zeze