G Harfi

Toplam isim: 90

Gamze: Göz kırpma, gözle işaret; Nazlı bakma; Gülerken bazı kişilerde yanaklarda beliren çukur

Gaye: Amaç, erek

Gazal: Ak geyik, ahu; Geyik yavrusu; Güzel söz (mecazi)

Gazel: Konusu daha çok sevgi ve içki olan, manzume; Tek kişinin özel ahenkte okuduğu müzik parçası; Sonbahar vaktinde düşen yapraklar

Gelincik: Yazın kırlarda yetişen parlak kırmızı renkli bir çiçek

Gizem: Sır; Aklın erişemediği çözülemeyen şey

Gonca: Tam açılmamış çiçek

Goncagül: Gül goncası

Gök: Yerin göz ile görülebilen ufuklarından başlayarak yukarıda kubbenin içi gibi gözüken sonsuz boşluk; Mavi renk

Gökben: Ben gökyüzü anlamında

Göknur: Aydınlık gökyüzü, nurlu

Gökçe: 1-Güzel, gösterişli 2-Yiğit, cesur 3-Mavi gözlü

Gökçenaz: Nazlı mavi

Gökçenur: Mavi ışık

Göksu: Türkiye’nin çeşitli yerlerinde bulunan akarsuların adı

Gökyel: Kuzeydoğudan esen rüzgar, poyraz

Gönen: Rutubet, yaşlık; Ekilecek toprağın tavlandırılması

Gönül: İstek, arzu, sevgi

Gönülgül: Gül gibi zarif bir gönlü olan

Görke: Heybetli

Görkem: Göz alıcı ve gösterişli olma durumu, ihtişam

Gözde: Çok sevilen, beğenilen nitelikte olan Çok güzel

Gözdem: Beğendiğim, sevdiğim, saydığım, bitanem

Gözdenaz: Nazlı güzel

Gözdenur: İnsanlara vermiş olduğu iç huzurla herkesin beğenisini kazanan

Gözen: İlgi çekici, samimi; Sulak yer; Pınar

Güher: Cevher

Gül: Gülgillerin örneği olan bitki ve bunun çiçeğine verilen ad; Gülmek eyleminden gül

Gülal: Gülün kırmızısı gibi güzel

Gülay: Gül gibi güzel, ay gibi aydınlık olan

Gülbahar: Ebru yapmakta kullanılan koyu kırmızı toprak rengi

Gülben: Gül yüzlü, gül gibi beni olan

Gülbin: Gül fidanı, gül yetişen yer

Gülcan: Gül gibi güzel kişi

Gülce: Gül gibi

Gülçiçek: Her yönüyle güzel olan

Gülçin: Gül toplayan, gül seven

Gülden: Güle ilişkin, gülden yapılmış, Gül soluklu

Güleda: Gül gibi güzel ve nazlı

Gülenay: Güleç ay, gülümseyen ay; Ay gibi gülümseyen güzel

Gülendam: Gül gibi, nazik, güzel, ince

Gülfem: Ağzı gül gibi olan

Gülfer: Zarifliği ve güzelliğiyle göz kamaştıran

Gülgen: Güler yüzlü

Gülgün: Gül renkli; Gülen, gülümseyen

Gülhan: Gül kadar çok sevilen, han, hakan

Gülin: Güzel, zarif

Gülinaz: Nazlı, güzel

Gülistan: Gül bahçesi

Güliz: Gül yetiştiren

Gülizar: Al yanaklı, gül yanaklı; Alaturka müzikte bir bileşik bir makam

Gülnihal: Gül fidanı

Gülnisa: Gül gibi kadınlar anlamında

Gülnur: Işık saçan güzellik

Gülperi: Gizemli gül, saklı gül

Gülriz: Gül saçan

Gülru: Gül yüzlü, gül yanaklı

Gülşah: Gül dalı; Güzelliğiyle ün salmış olan

Gülsanem: Çok güzel kadın

Gülse: Gülümsemeye yatkın, gülmesi istenen çocuk

Gülşen: Gül bahçesi

Gülsu: Gül ve su gibi güzel

Gülsün: Yaşam boyu yüzü gülsün anlamında

Gülten: Gül tenli, vücudu gül gibi

Gülüm: Bana ait olan gül, Canım

Gülümse: Tebessüm et

Günal: Işık al, ışıklı ol

Günan: Doğumuyla sevinç getiren; Anılan gün

Günay: Hem gün, hem ay

Günçiçek: Ay çiçek

Günhan: Oğuzhan’ın altı oğlundan biri

Günnaz: Nazlı kişi

Günnur: Güneş gibi ışık saçan

Günsu: Gün gibi aydınlık, su gibi berrak

Güray: Bol ışıklı ay, güçlü ay

Gürdal: Güçlü dal, sık dal

Güven: Güvenmekten, yürekli ol anlamında

Güz: Sonbahar

Güzel: Hoşa giden, hayranlık uyandıran

Güzin: Seçilmiş, seçkin, Beğenilen

H Harfi

Toplam isim: 30

Habibe: Sevgili, seven dost

Hacer: Taş, kaya parçası, çakıl

Hafize: Koruyucu, esirgeyici

Hale: Ayın çevresindeki ışık halkası

Halenur: Kutsal ışık

Handan: Güleç, sevinçli, şen şakrak

Hande: Gülüş, gülme, Açılma, Eğlenme

Hanife: Allah’ın birliğine inanan

Harika: Sıradanlığın üstündeki nitelikleriyle insanda hayranlık uyandıran

Hasibe: Değerli, soyca temiz, soylu

Haslet: Doğuştan gelen güzel huy

Havva: Yaratılan ilk kadın

Hayal: Varmış, olmuş gibi zihinde canlandırılan imge, görüntü

Hayat: Ömür, Yaşam

Hazal: Kuruyup dökülen ağaç yapraklarının güzelliği

Hazan: Sonbahar

Heves: Bir şeye duyulan istek

Hicran: Ayrılık, bir yerden ayrılmak, Ayrılığın sebep olduğu dayanılmaz acı

Hilde: Kurtulmak, yükselmek, ilerlemek

Hilâl: Ayın yay biçimindeki görünüşü, yeni ay, ayça

Hoşseda: Hoşa giden ses

Hülya: İnsanın kurduğu tatlı düş; Sevda

Hüma: Efsanelerde geçen, yere konmayıp sürekli gökte kaldığına inanılan cennet kuşu

Hümeyra: Kızıllık, pembelik

Hüner: İnce ve şaşırtıcı ustalık

I Harfi

Toplam isim: 15

Ifakat: Hastalıktan kurtulma, iyileşme, ayılma

Iğıl: Çok ağır akan su

Ilgın: Beyaz ya da pembe, çiçekli, çok hafif yapraklı bir ağaççık (genellikle küçük akarsu kıyılarında bulunur)

Ilgım: Çölde uzaktan su gibi görünen ışık yanıltısı, güneş ışınlarının eğilmesiyle ilgili

Ilgıt: Esinti ve akış için kullanılan yavaş yavaş anlamında

Ilım: Uzlaşmacı yumuşaklık

Iraz: Hakkına rıza gösteren

Irmak: Akarsuların en büyüğü

Işık: Cisimleri görmeyi, renkleri ayırt etmeyi sağlayan fiziksel enerji, Aydınlık, nur

Işıl: Pırıltı, parlaklık, ışık, aydınlık

Işılay: Işıltılı ay, parlayan ay

Işıltı: Parıltı, titrek ışık

Işın: Bir kaynaktan belli bir doğrultuya giden ışık çizgisi

Işınbike: Aydınlık saçan kadın

Itır: Güzel koku; El ve yüze sürülen çiçek özü, esans

İ Harfi

Toplam isim: 41

İclal: Ağırlama, ikram, Büyüklük,* ululuk

İdil: Kır yaşamı içinde aşk konusunu işleyen kısa şiir; Volga ırmağına Türkler’in verdiği ad

İdilsu: Su için yazılmış şarkı

İffet: Temizlik, namuslu olmak

İklim: Bir ülke ya da bölgenin ortalama hava durumunu belirleyen meteorolojik olayların tümü

İlayda: Su perisi

İlbüke: İlbey hanımı, seçkin hanım

İlcan: Ülkenin canı, sevdiği

İlgi: İki şey arasındaki ilişki; Bir şeye duyulan merak; Eğilim

İlgin: Yabancı, gurbette yaşayan

İlgün: Ülke güneşi, Başkaları, yabancılar

İlkcan: İlk doğan çocuklara verilen ad

İlke: Temel alınan düşünce, kural

İlkim: İlk çocuklar için kullanılan adlardan Önce, öncelikle

İlknur: İlk ışık

İlma: Parlatma, Belirleme, işaret etme

İlsel: İlle ilişkili, yurtla ilişkili

İlsu: Ülkenin suyu, bereketi

İmer: Zengin, varlıklı

İmge: Düş, hayal, görüntü, tasarım

İmran: Evine bağlı, evcimen anlamında

İmren: İmrenmek fiilinden, görünen şeyi edinme isteği

İnci: Süslemede kullanılan, istiridyede yetişmiş değerli madde

İncilay: Parlama, ışıldama

İncinur: İnci gibi ışıklı, parlak

İpar: Yüksek dağların kar tutmayan yerlerinde yetişen çiçek

İpek: İpekböceği kozasından elde edilen ince, parlak kumaş Kibar,zarif

İrem: Tarihte bahçeleriyle ünlü kent

İren: Özgür, serbest

İsmihan: Hükümdar ismi

İzel: El izi anlamında

İzem: Büyüklük, ululuk

İzgi: Güzel, adaletli, zeki

İzim: Önceden bulunduğum yerde bıraktığım belirti anlamında

İzlem: İzlemek eylemi