Evrene baktığımızda biz münzevi ve meçhul yaratıklarız. Evrenin değil lakin kendi çağımızın birer kahiniyiz, ondan ötesi yok gibi... Hep sessizliğe mahkum edilmiş, düşünce harmanlaşmasından çok sığlıklara hapsedilmişiz. Sözlerimiz yarın tüm evren tarafından koro halimde dile getirilip vücut bulacak. Çünkü biz insanoğlu, düşünebilen varlık, silinmez sözler kazıyoruz tarihin derinliklerine...

Aslına bakarsanız yok olup gidecek dünyada, ölüm ezgileridir bizim bestelerimiz, nüktelerimiz... Öyle diyorum çünkü beş para etmez naipler karşısında paha biçilmez kesiliyor kalemlerimiz...
Ve olgunluğa erişmemiş bilginler ile kafalarına ayin başlığı geçirmiş düzenbazların karşısında...

Altın harflerle nakşediliyor evrende yazgımız...