Aynı dert bende de var. Temassız kartım var ama limit düşük, güvenlik kaygısından dolayı da pek kullanmıyorum. Yine de her kasada "temassız mı?" sorusunu duyunca hafif geriliyorum. Hele bir de sıra varsa, arkadakiler duyar diye daha da garip hissediyorum.Bir gün markette hesabı kartla ödedim, kasiyer klasik refleksle “temassız mı?” dedi. “Değil” dedim, kartı takıp şifre girdim. Arkadan biri “temassızın neyi var ki ya?” dedi sessizce. Ulan dedim içimden, herkesin bir sebebi olabilir, illa teknolojiye teslim olmak zorunda mıyız? Poşet olayı da tam bir muamma. “Poşet ister misiniz?” sorusuna her seferinde “yok, cebime sığdırırım” deyince garip bakıyorlar. Sanki doğaya katkı sağlamak suç olmuş gibi. Bir dönem sürekli alışverişe bez çanta taşıyarak gitmek zorunda hissettim kendimi. Yani özetle, bazen çok fazla otomatikleşmiş sorular karşısında insan kendini robot gibi hissediyor. Konuşacak halin varsa söylersin zaten, ama alışkanlık haline gelmiş o sorular kaçınılmaz artık...