Kardeşlik.
Kalleşlik.

İki harflik fark var değil mi arada? İşte o iki harflik farka ne dost kazıkları sığdırıyor bazen insan.
Kardeş belliyorsun, kalleş çıkıyor. Kimini de yanlış tanıtıyorlar sana (bkz. Algı operasyonları) kalleş diyorsun (adi ve kancık bile diyorsun ha! )
Sonra kardeş biliyorsun onu. Çünkü o öyle kalleş birisi değil. Asıl kalleş olan o algıyı yaratanlar çünkü.

Kahve.
Kahpe.


Burda da tek harflik fark var. O fark da çok şeyi değiştiriyor. Dün Can'ındı.
Ertesi gün el oluyor. O güzel şairin de dediği gibi, "Biri can'ınken hayatının sonuna kadar öyle olacak sanıyorsun. Derken el oluyor. Sonra kalkıp biri El'ken can oluyor..
Can'lar el , El'ler can oluyordu ve sen buna alışıyordun.." (Sanırım Kahraman Tazeoğlu'na aitti bu cümle. Hatrıma geldiği kadarıyla yazdım.)

Yani dün kahvenin kırk yıl hatrını kitlediğin yarın kahpelik yapabiliyor sana.
Bağışlayın. Ağzım biraz bozuk!

Ama korkmam ben ağzı bozuklardan. Ne varsa dilindedir çünkü. Benim de öyle.
Kalbim bozuk değil çok şükür.

Kibir değil, küfür en büyük günahım!

Hem bu kadar kahpelik hangi kelimeyle mana bulurdu ki. Anla/yın beni.
Küfrüm var biraz..!

-extremist (yürek yemiş cümleler)