Hz. Peygamber (s.a.v) şöyle buyurmuştur:

-“Allah-u Teala kıyamet gününde ümmetimden bir kimseyi çağırır da halkın arasından hesap başına çıkarır, önünde doksan dokuz defter yani kitap açar ki, her kitabın büyüklüğü gözün görebildiği yerin en uzak mesafesi kadardır. Sonra Allah-u Teala:

-(Ey Kulum!) bunlardan hiçbir şeyi inkar ediyor musun? Yazıcı ve koruyucu meleklerim sana haksızlık mı etmişler? Diye sorar. O kul:

– Hayır ya Rabb! Onlar bana haksızlık etmediler, diyerek günahlarını ikrar eder. Allah-u Teala:

– Senin için herhangi bir mazeret var mı? Buyurur. O kul da:

– Hayır ya Rabbi! Der. Bu ikrar üzerine Allah-u Teala:

– Evet, nezdimde senin (için saklamakta olduğumuz) bir hasenen var ve bugün sana asla zulüm edilmeyecektir, buyurur. Ve o kula, içinde “Eşhedu enlâ ilahe illallah ve eşhedu enne muhammeden abduhu ve resuluhu” Kelime-i Şahadet’i yazılı bir pusula çıkarılarak:

– Tartına hazır ol, buyurur. O kul da:

– Ey Rabbim! Şu defterlerle bu pusula nedir ki? Der. Bunun üzerine o kula:

– Sana asla haksızlık edilmeyecektir, denilir ve kocaman defterler bir kefeye, o pusulada diğer kefeye konulunca, o muazzam defterler hafif, o pusula ise daha ağır gelir.

Binaenaleyh Aziz ve Celil olan Allah’ın ismi ile beraber tartılan hiçbir şey ağır gelmez. (Tirmizi)



Dersler ve İbretler

Allah-u Zülcelal yalnızca samimiyete bakıyor. Bizimle Kendisi arasında bulunan gizli hali muhafaza etmemizi istiyor.

Dikkat edersek bu Hadis-i Şerif’te bizim için çok büyük işaretler vardır. Ne yaparsak yapalım, yalnız Allah-u Zülcelal’in rızasını talep ederek yapmalıyız. Ve daima Allah-u Zülcelal benim kalbime muttalidir. Bu yaptığım amel, Allah rızası için mi, değil mi? Diye, kendimizi kontrol etmeliyiz.

(Seyda Muhammed Konyevi Hz. – İbretli Kıssalar)