Bunu açalım, bilenler bilmeyene söylesin ..




Atatürk’ün Selanik’te, kolağası bulunduğu sıralarda geçen bir hatırasını anlatacağız. Yalnız bu hatıraya başlamadan önce, bir noktaya önemle işaret etmek istiyoruz. Atatürk uluorta tesadüflerle değil, bütün hayatını bu memleketin ve bu milletin hürriyetine vakfederek yıllarca mücadele ettikten sonra Türkiye’yi bugünkü medeni seviyeye ulaştırmıştır. Anlatacağımız çok kıymetli hatıra bunun en canlı bir örneğidir.
Bu olayı, milli mücadelede emsalsiz hizmetleri anlatmış bulunan sayın Ziya Kılıç’tan dinledik ve ilk defa yayınlıyoruz. Ziya Kılıç olayı şöyle anlatmıştır:

1910 (1326) yılındayız. Beşinci kolordu erkanı harbiyesine mülhak kolağası Mustafa Kemal de Selanik’te bulunuyor. Beşinci kolorduya mensup 38 inci Merkez alayı kumandanı Miralay Sadettin bey tedavi için İstanbul’a gidiyor ve mezuniyet alıyor.
Sadettin beyin kimi vekil bırakacağını herkes merak etmekteydi. Biz ve kumandanlar bu merak içinde iken hayretle gördük ve öğrendik ki, kolağası Mustafa Kemal kendisine vekalet edecektir. Hayret ettik. Çünkü Mustafa Kemal kıdemli yüzbaşı idi, halbuki kendisinden çok üstün rütbede olanlar vardı.
Büyük rütbeli zabitlerin bu hayretleri çabuk geçti ve yerini büyük bir merak aldı. Mustafa Kemal kendisini son derece sevdirmişti. Onun şehir içinde bazı jestleri herkesi kendisine bağlamıştı. Şimdi onun iş başına geçmesini merak ediyorduk.
Alayın teslim alınış gününü tarihimizin mühim bir dönüm noktası kabul etmemiz lazım. O gün Atatürk beyaz bir ata binerek gelmişti. Bütün gözler ondaydı. Alayın önünde kılıcını çekerek selam vaziyeti aldı. Sonra atından süratle yere atladı. “Selamün aleyküm” asker demesini bekliyorduk. Fakat beklediğimiz gibi olmadı:
-Merhaba asker…
Bu ilk defa olan bir hadiseydi. Askerler nasıl karşılık vereceğini bilemedi. Bu birkaç saniyelik sessizliği İstanbullu askerler doldurdular:
-Merhaba beyim.
Ordu ilk defa bir kumandandan “merhaba asker” selamını alıyordu. Mustafa Kemal, alayı teslim aldıktan sonra sert bir sesle rahat emrini verdi. Sonra bölük kumandanlarından birine yaklaştı. Bölüğünü derin kol ile hareket ettirerek takım kolunda kendisine cephe almak üzere sevketmesini emretti.

Niyazi Ahmet Banoğlu